Erlend, moet dat nou?
Daar word ik gek van, hoor.
Waarom zeur je zo? -Zo mensen, luister goed.
Je gelooft je oren niet.
Een gozer ging in het hooggebergte skiën.
Toen hij op zo'n top stond, riep hij z'n hond.
Maar in plaats van z'n hond kwam er een lawine zijn kant op.
Idioot. -Ja, niet echt slim.
Twee dagen later werd hij gevonden.
Hij had een tunnel gegraven, maar helaas naar beneden.
Zo vreemd is dat niet.
Als zo'n lawine over je heen raast...
raak je gedesoriënteerd en weet je niet meer wat boven of onder is.
Velen graven de verkeerde kant op.
Je kijkt naar boven en gaat graven. -Je moet spugen.
Wat? -Heb je niet in het leger gezeten?
Jawel, hoor. -Ik niet.
Als een lawine je verrast...
moet je spugen om te weten welke kant je op moet graven.
Eerst sneeuw en dan ook nog spog? -Wat mag spog zijn?
Hij bedoelt dus snot. -Snot.
Ik krijg een cola van je. -Spugen dus na een lawine.
Let er dan op waarheen het spuug drijft...
en die kant moet je dan op graven.
Dat herinner ik me niet meer.
Ik weet alleen nog maar m'n dienstnummer. 69.
69. En Martin, wat zeg je ervan? -Nee, bedankt. Geen interesse.
Hè, wat jammer nou. Ik had eigenlijk ook Hanna's nichtje in gedachten.
Chris? -Zij, ja. Is ze nog vrijgezel?
Ja, dat wel.
Ik ken haar niet, maar wat ik zoal van Hanna hoorde...
is ze nog vrijgezel.
Zou ze er ook voor te porren zijn als ik haar via de achterdeur neem?
Alleen als je spuugt.
Waar is Sara nu? -Geen flauw idee.
Ze komt vast pas vannacht of morgen.
Ik snap niet wat ze nou alleen op die berg moet.
Vertel me 's iets over de jongens die er zullen zijn.
Martin is de schattigste van allemaal. Die is voor mij.
Wat doet Martin eigenlijk? Gaat hij nog studeren?
Geen idee. Hij weet het zelf niet eens.
Het is niet handig als je als arts geen bloed kunt zien.
Nee, echt niet.
Wil hij echt arts worden, terwijl hij geen bloed kan zien?
Dat lieg je. -Nee dat lieg ik niet.
En dan heb je ook nog Vegard, de vriend van Sara.
En Erlend natuurlijk.
De grootste filmfreak aller tijden.
En Roy, met afstand de geilste gast van het hele melkwegstelsel.
Die mag jij hebben. Hij is vrijgezel. -O ja? En bedankt.
Ja.
Hoe voelt dat nou om altijd op de tweede plaats te komen?
Au.
Dat inhalen verliep niet gladjes. -Eindelijk zijn we er.
Volg het spoor van de sneeuwscooter. Over drie kwartier zijn jullie er.
Dan is jullie bagage er al en is het lekker warm in de hut.
We kunnen hier niet meer bellen, hè?
Nee, er is geen bereik.
En als we nu willen gaan hijgen? -Bel dan maar de alarmlijn.
Fijne reis.
Sneeuw. Overal sneeuw, voor zover het oog reikt.
Sneeuw, overal sneeuw.
Wat ver, zeg.
Wacht, een kwisje.
In welke film zijn een stel vrienden onderweg naar een hut...
als hun mobieltjes niet blijken te werken? -Friday the 13th.
Die hadden ze niet bij zich, maar er was ook geen bereik.
Evil Dead. -Ja, dat klopt.
Veel fans vinden deel twee maar een slap aftreksel van deel één.
Stop, nieuwe regel.
Je mag een uur niet over films praten. -Goed voorstel.
Zet je schrap. Het is voor je eigen bestwil, Erlend.
Wil je soms een klap voor je kanis?
Je gedraagt je als een volslagen debiel.
Ik heb er nog eentje. Hoe zit het met The Horror Party?
Die rolprent uit de jaren '80? Die staat toch te boek als een klassieker?
Niet waar? -Ja. Ja, natuurlijk.
Kom mee.
Hé.
Het zweet loopt over m'n rug. -Wat is het hier prachtig.
Ontzettend mooi. -En wat doen we nu?
Films kijken? -Laten we eerst maar 's uitpakken.
Ik heb een beter idee.
En daar gaan we.
Je bent dood, hufter.
Dan nu de linkervoet op groen. -Prima.
Voltreffer.
Waarom spelen we dit spelletje eigenlijk?
Omdat Hollywood ons al jaren wijsmaakt dat het leuk is.
De rechtervoet op rood.
Dit is met afstand het saaiste spelletje ter wereld.
Meen je dat? Doe je het?
Oké, mooi. -Oké.
Pijn gedaan?
Ik ken een narcosetechniek uit de middeleeuwen. Ga liggen.
Wat ben je van plan? -Doe je handen over elkaar.
Ja, zo. -Je zit op m'n handen.
Dat hoort ook zo. Doe je ogen dicht. -Nee.
Oogjes dicht. -Nee. Hé.
Bedankt. -Ben je gek? Wat flik je me nou?
Ontspan je maar. Rustig, heel rustig.
Ontspannen. -Wat doe je nou? Zeg, hou 's op.
Vooruit. -Martin, hou op. Hou daarmee op.
Martin. -Ja?
Hou op. -Hé.
Het was maar een geintje. -Ik heb last van claustrofobie, idioot.
Verdomme, ik krijg amper lucht.
Het spijt me. Hier. -Nee.
Kom op. Vooruit.
Au.
En hoe werkt dat dan? -Pils, alsjeblieft.
Wat? -Pils, haal even wat pils.
Pils, pils, pils, pils. -Ho ho ho ho.
Au.
Lekker, bier.
Hallo?
Verdomme.
Ik zag iets. -Pardon?
Er loopt iemand buiten rond.
Dat zal Sara wel zijn.
Zij was het niet. -Was het geen eland?
Doe normaal, ik zie heus wel het verschil tussen een mens en een eland.
Ik zie niemand.
Vegard heeft gelijk. Er is niks te zien.
Het was vast een dier.
Vrouwen zijn zo snel bang.
Is er nog een kopje koffie voor me?
Wie heeft die gezet?
Is biologisch.
Was hij lekker? -Nee, niet echt.
Wat komen zulke nette jongeren hier nou doen?
Een weekendje weg. -Is die hut van jou?
Nee, van m'n vriendin.
Ik snap het. En wie is de gelukkige?
Ze is er nog niet. Ze komt al skiënd over de bergtoppen.
Skiën? Over die bergen? -Ja, ze is iets sportiever dan wij.
Jeetje.
Is dat gebied daar dan gevaarlijk? -Ik zal je één ding vertellen:
Het gebied zelf is niet echt het probleem.
Ik vermoed dat jullie niet op de hoogte zijn...
van de geschiedenis van dit gebied.
Je had je moeten inlezen voor je hiernaartoe kwam.
Er zijn dingen gebeurd waar de bewoners liever niet over praten.
In de Tweede Wereldoorlog...
was de regio rond Oksfjord van groot belang voor de Duitsers.
De haven van de stad was cruciaal voor de Duitse oorlogsschepen.
Van daaruit konden ze de handel...
tussen Rusland en Engeland verstoren.
'Einsatz'.
'Einsatz' was de codenaam van de daar gelegerde eenheid.
Op veel plaatsen kon men het goed vinden met de Duitsers.
Ze leefden vreedzaam samen, maar hier was dat onmogelijk.
En dat was de schuld van één man. Oberst Herzog.
Hij maakte het de inwoners tot een hel.
De mensen werden gefolterd en geslagen, dag in dag uit.
Geloof me, dat waren geen mensen. Het was hels gebroed.
Tegen het eind van de oorlog gingen hij en z'n manschappen te ver.
Toen bleek...
dat de oorlog verloren was en de Russen in aantocht waren...
drongen de Duitsers elk huis in Oksfjord binnen...
en namen alles mee.
Goud, zilver... Alles wat waardevol was.
Wie zich verzette, kreeg een kogel in z'n kop.
Het duurde niet lang voor ze een verrassing te verwerken kregen.
De inwoners hadden hun buik vol van de Duitsers.
In het geheim kwamen ze bij elkaar.
De angst, het verdriet, de pijn.
Alles wat ze in drie jaar te verduren hadden gehad, kwam eruit.
Ze verzamelden alles wat als wapen kon dienen.
Ze pakten hun zeisen, hun messen, hun spades en hun bijlen.
Alles waar je iemand mee kon doden.
En na het invallen van de duisternis trokken ze ten aanval.
De 300 soldaten hadden geen schijn van kans en dat wisten ze. Velen stierven.
Desondanks wist de grootste duivel...
Oberst Herzog, met een van z'n trouwste vazallen te ontkomen.
Ze vluchtten de bergen in en namen alle gestolen spullen mee.
De hebberige schoften.
De inwoners achtervolgden de Duitsers, maar ze raakten het spoor bijster.
Hier in de bergen.
Vermoedelijk zijn ze bevroren.
Daarom moet je goed opletten wat je doet.
Hier ligt ergens iets.
Iets wat je liever niet wilt wekken.
We moeten voorkomen dat het kwaad weer tot leven komt.
Ik moest maar weer 's opstappen.
Vergeet niet wat ik gezegd heb.
We studeren geneeskunde. We redden ons wel.
We hebben nog niet geleerd hoe je het kwaad bestrijdt.
Dat komt pas volgend semester aan bod.
Wat doe je als je je eigen ingewanden in je handen hebt? Nou?
Of als ze je armen uitrukken? Wat dan?
Nou, enig idee?
Bedankt voor de koffie.
Sara?
Hallo?
Is daar iemand?
Hallo?
Ik ben gewapend.
Wacht gewoon tot morgen. Ze zal zo wel komen.
Ze is vast ongedeerd. -Ik weet het. Ik denk dat je gelijk hebt.
Ik heb alleen zo'n raar voorgevoel. -Ze zal zo wel komen.
Luister, als ik morgen nog niet terug ben... Luister nou.
Als ik niet terugkom...
volg dan het spoor van de sneeuwscooter en haal hulp. Goed?
Oké. -Oké.
Ik vind haar vast wel.
Tot later. -Rij voorzichtig.
Heren, ik ga ervan uit dat het een eerlijke race wordt.
Je mag pas starten als ik het teken geef. En geen achterbakse trucjes.
Zelfs niet eentje? -Nee, geen een.
En is iedereen er klaar voor?
Op uw plaatsen. Klaar? Af.
Sneller, sneller.
Vooruit.
Erlend.
Hallo?
Hoi.
Verdomme, verdomme.
Verdomme.
Hier rechtdoor? -Ja, daar.
Ach, verdomme.
Dokter Hovden, graag naar de Eerste hulp.
Zo te zien heb je je probleempje nog steeds niet onder controle.
Dan gaat de deur op slot als ze ongesteld is.
Halvezool.
Hoe kom je ooit door je studie geneeskunde heen...
als je maag zich daarvan al omdraait? Word toch bakker.
Iemand een biertje? -Alles in orde?
Sorry.
Getsie.
Rottas.
Kijk nou.
O jee. -O, man.
Rijkdom. Rijkdom en roem, knul. -Rijkdom en roe...
Er staat 1942 op.
Laat 's kijken. - 1942? Zeg, dat is van mij.
We wachten tot Sara en Vegard terug zijn.
Blijf er met je fikken af.
Goed? -Goed.
Sara.
We zijn twee schattige dames.
We zijn twee schattige... -Doe ze maar af.
Dit vind ik nou ook weer overdreven.
We weten niet eens van wie die troep is.
Die kist ligt er al vijftig jaar.
Hiermee kunnen we onze studie betalen. -Z'n zak.
Dit kan hier toch niet vijftig jaar onopgemerkt liggen?
Dat ligt er al minstens honderd jaar.
Als het er nog ligt, moet het wel vuil zijn.
Vuilak? Wie is hier een vuilak? Wie noemt mij zo?
Ik zei vuil. -Vuilak.
Vuilak. -Vuilak.
Het was me een genoegen, maar ik moet nodig kakken.
Tot zo. -Sterkte ermee.
Hopelijk vernoem je 'm naar mij. -Ik kom terug.
Kolere.
Een mop. -O nee, alsjeblieft niet.
Hij is echt hilarisch. Hij gaat over stront, sperma en pis.
Begint hij met: Er was eens een hoop stront?
Mensen, alleen de beste grappen gaan over stront, sperma en pis.
Chris?
Nee, niet.
Was dat de grap? Vond je 'm leuk? -Hij was leuk.
Als je studie geneeskunde niks wordt...
Word ik stand-up comedian. -Blijf zo staan, dan hypnotisier ik je.
Dat duurde best lang, zeg.
Heb je Chris gezien?
Ja.
Wat...
Erlend?
Erlend? Zeg Erlend, ben jij daar?
Verdomme Erlend, kap met dat gezeik.
Erlend?
Ik ken nog een geweldige grap. -Nee, doe maar niet.
Help.
Nog eentje? Komt een man bij de...
Help.
Wat ben je verdomme aan het doen? -Bek dicht. Hou je mond.
Chris?
Chris.
Doodstil. Ik heb haar geroepen, maar ze antwoordde niet.
Ze neemt je in de maling.
Behandel me niet als een klein kind.
Hanna was stomdronken en is op de plee in slaap gevallen.
Rustig maar, we gaan wel even kijken.
Goed.
Inderdaad. We schieten ze gewoon neer.
Neem dat mee, Martin.
Dat is die gek.
Aha, oké.
We gaan even kijken wat er loos is.
Roy kijkt op de plee en wij gaan op onderzoek uit bij de hut, Erlend.
Zekers, meneer.
Kunnen we heel eventjes stoppen? -Nee.
Kom, geef 's. -Ik zei nee.
Ach, toe nou. -Nee.
Ik... Is het zwaar? -Het gaat wel.
Ik wil 'm ook vasthouden. -Straks misschien, nu...
Verdomme. -Iets ontdekt?
Zeg, wil je dood? Ik heb een geweer in m'n hand.
Sorry. -Martin?
Kijk nou.
Wat een afschuwelijk reisje is dit.
Chris? Ben je nog aan het schijten?
Wat is er? Ben je omgekukeld?
Nee, ze was er niet. -Hou op met die onzin.
Ze was er niet. -Hoe bedoel je?
Ze was niet op de plee en ook niet in de schuur.
Hem hebben we gevonden. -Dat verklaart alles.
Daar zit ze in. -Hou op met die onzin.
Die is van Sara. -Is die van haar?
Waar lag die? -Buiten in de sneeuw.
Dit voelt niet goed.
We moeten haar gaan zoeken. Straks bevriest ze nog.
We kleden ons aan en gaan op zoek.
We kunnen haar niet buiten laten. -Meen je dat nou?
Stel je niet zo aan. -Jullie zijn hysterisch.
Hufters. -Daar heb ik geen trek in.
Wat een rotvakantie.
God zij dank.
Wat in hemelsnaam...
Ik zag haar hoofd. Chris, haar hoofd. -Wat heb je nou?
Haar hoofd. Ik heb haar hoofd gezien.
Rustig nou maar.
Ik zie niks, hoor.
Kijk dan.
Verdomme. Snel, pak die bank.
Blokkeer de deur met de bank.
Weg bij het raam.
Draai 'm om.
Laat de kussens daar liggen.
Pak een mes.
En nu naar buiten. Vooruit. -Hanna. Schiet op.
Rustig blijven. Hier kan ons niks gebeuren.
De tafel.
Verdomme.
Martin. Martin.
Rustig blijven.
'Einsatz'. -Zombies.
Dat zijn...
Zorg dat ze jullie niet bijten, hè?
Kap daarmee. En wat doen we nu?
Naar de auto's.
Duw daartegen.
Verdomme.
Help me.
Doe 's wat.
Martin, schiet. -Dan raak ik ze allebei.
Verdomme.
Wat een ellende.
Erlend. -Erlend.
Ik zei nog zo: Laten we naar zee gaan.
Martin. Martin, bijt niet zo op je nagels.
Sorry. -Hoe kan het opeens zo stil zijn?
Ze peuzelen nu vast de laatste restjes van Erlend op.
We moeten iets doen. -En wat?
Wil je soms hier blijven?
We moeten bij de auto's zien te komen en hulp gaan halen.
Alleen Vegard weet waar ze staan. En de sporen zijn weg.
Ja, we moeten iets doen.
We kunnen hier niet blijven zitten en hopen...
dat die schepsels uit eigen beweging weer verdwijnen.
We delen ons in tweetallen op.
Twee proberen de auto's te vinden, twee wachten hier op Vegard. Nou?
Maar die monsters zullen de jacht op ons openen.
Twee van ons maken een hoop herrie om die gedrochten uit hun tent te lokken.
En de anderen vluchten dan snel het bos in.
Zodra ze in het bos zijn, rennen ze naar het fjord.
Daar kunnen ze aan mensen hulp vragen.
En wie zijn de bofkonten die als lokaas mogen dienen?
Doe in elk geval ook 's iets. -Waar zitten jullie, vuile lafbekken?
Je schijt zeker tien kleuren groen, hè?
Dat was wel overdreven. Ze zijn nu vast pissig.
Kom mee.
Kolere, zeg.
Sara?
Kom dan. Vuile lafbek.
Oké.
Herken je dit weer? -Totaal niet.
Alles ziet er hetzelfde uit.
Oké. -Welke kant op?
Ik weet het eigenlijk ook niet.
We moeten ieder een kant op gaan.
Eentje moet in elk geval bij de auto zien te komen. Pak aan.
Mooi niet, we gaan samen. -Luister, Liv.
We moeten bij elkaar blijven.
In je eentje heb je geen kans. -Iemand moet naar de auto.
Ze krijgen ons te pakken en dan maken ze ons ook van kant.
Oké?
Wil je zo als Erlend aan je eind komen?
Als we allebei alleen gaan, lukt het niet.
Dan gaan we gewoon samen, ja? -Prima.
Goed dan, we proberen het samen.
We proberen het gewoon samen.
Gooi dan toch.
Weet je zeker dat dat werkt? -Er gaat niks boven zo'n eigen brouwsel.
Vooruit.
Hallo, mijn naam is Martin Hovden.
Ik logeer met een vriend in een hut in Oksfjord.
We werden aangevallen...
door iets wat ik als levende doden uit de oorlog zou omschrijven.
En we hebben, hoe zeg ik dit...
door eigen toedoen de hut in de fik gezet.
Hallo? Hallo? Wat doe je nou?
Dat wijf hing gewoon op.
Je klonk ook alsof je niet goed wijs was.
Wat had ik dan moeten zeggen? -Dat de terroristen aanvallen.
En dat ze een grote raket bij zich hebben.
Ze moeten een paar heli's sturen. -Goed idee.
Rotding. De batterij is leeg.
Kom.
We moeten zo snel mogelijk naar de schuur.
Wat moeten we nou in die schuur?
Hou je klep en kom mee.
Ik zie niemand. -Ik zoek het lichtknopje even.
Oh...
Je weet wat je moet doen, hè?
Oké? -Ja.
Roy.
Er komen er nog meer.
Bukken.
Waar bleef je nou?
En hoe kom je aan die mitrailleur?
Tja, ik was druk bezig.
Waar is de rest?
Hanna en Liv zijn op zoek naar onze auto's.
Ze willen hulp gaan halen.
En de anderen...
Zijn ze...
Achter je.
Martin.
Nee, nee, nee. Nee, nee.
Nee wat?
Weet je nog wat Erlend zei?
Zorg dat je niet gebeten wordt. Dat moet je kost wat kost vermijden.
Dan word je er ook een. -Je opa is toch halfjoods?
Ze lijven iemand met joods bloed echt niet in.
Je wordt besmet en dan word je ook zo.
Je wordt zoals zij. -Zag je dat niet met Vegard?
We mogen ons niet bij hen aansluiten.
Dat had ik zelf ook al bedacht.
Ja.
Wat is dat? -Weet je nog...
wat ze ons over amputaties geleerd hebben?
Wat ben je van plan?
Nee. Nee, nee, nee.
We maken die schoft van kant en maken ons uit de voeten.
Sta op.
Roy. -Loop door, idioot.
Verdomme.